Hypocrisie alom, het eigen straatje schoonvegen, zichzelf op de borst kloppen. Eindeloos dat gedoe, zichzelf tot moreel ijkpunt verklaren en de ander de grond in trappen. Komen we daar ooit nog vanaf? Die hoop heb ik opgegeven, een minimum aan begrip opbrengen en zich informeren is in dit land geen gebruikelijke deugd. Schofferen en lasteren… Lees verder Oeverloos gelul
Tag: Bart Schut
Krankzinnig…
“Krankzinnig statenlid doet nauwelijks verholen geweldsoproep op (vul maar in), waar anders?” Krankzinnig… Dit is het patroon waarop extremisten hun gal over en weer spuwen. Ze zijn niet bereid op argumenten in te gaan, doen het gezegde in haar tegendeel verkeren, maken verdacht, beledigen, ontnemen iemand zijn, wat onaantastbaar dient te blijven, integriteit. De kretologie… Lees verder Krankzinnig…
Keurmerk Van Over Naar
Een alleszins lezenswaardig artikel geïllustreerd met onderstaand portret stond in De Groene. De auteur is Bart Schut. Het oordeel is vervolgens meteen geveld. Schut deugt niet en dus is De Groene toegetreden tot het Wilders kamp. Mensen die niet hebben leren nadenken, rechtlijnig in de leer zijn, de hunne, de enig ware, redeneren zo. Hun… Lees verder Keurmerk Van Over Naar
Een eerlijk beroep…
André heeft het moeilijk met mensen die iets met hun handen kunnen. Z’n hele leven speelt hij, zo te zien, al dj, en geldt aldus voor Rooie Ina als groot muziekkenner. Hij heeft zelfs van Bach gehoord. Maar bouwvakkers en loodgieters zijn beneden zijn stand, die kennen zeker Mozart en Bach niet. Hij wel? Smoelwerk?… Lees verder Een eerlijk beroep…
Toen en nu… Geweld…
Die André toch, hij gaat de geweldsvraag niet uit de weg, maar loopt bij mogelijk geweld er met een boog omheen. Overigens moest je in de jaren vijftig met een boog om kroegen heenlopen want meestal rolden er knokkend naar buiten… Hand op mijn hart, die biografische notities van Kluftje zijn van een buitengewoon karakter.… Lees verder Toen en nu… Geweld…
Over ziek gesproken…
Nog nooit heb ik een verzoek gedaan om blog-berichten bij derden te doen verwijderen, hoe schunnig ook. Waarvan akte. Wie wel m.b.t. mijn weblogs? Ina Dijstelberge is zo iemand. Vervelend voor haar, het hele proces van wat ik heb meegemaakt op internet ligt vast en is controleerbaar. Voor mensen die het zelfstandig denken nog niet… Lees verder Over ziek gesproken…
Dwangneurose en paranoia
Lieve mensen, let niet op het Duits: 29 juni 2012. Zeker in de extreme politieke hoek, die PVV hoek, is het met het gebruik van die taal bedroevend gesteld. Gutmensch, nazi, verder reikt hun kennis meestal niet. Als de associatie maar overkomt met welke kronkelredenering of kunstwoord dan ook. Pomo’s, pomoland…. We blijven lachen. Wat… Lees verder Dwangneurose en paranoia
Het Hollandse verdriet
Het kan allemaal, tegenwoordig. Je hoeft nergens benul van te hebben om toch als informant en opiniemaker door het leven te gaan. Zo Bart Schut. Iemand die als journalist twee jaar in Marokko heeft gewerkt en een plaatselijke krant als bron aanvoert als onderbouwing voor zijn stelling: “Marokkanen hebben een racisme probleem”. Om tweeërlei… Lees verder Het Hollandse verdriet