Nogmaals de nuance van Peter Anshof

Als ik me goed herinner was Peter Anshof de eerste die de heldendaad verrichtte om via een klacht bij Google een bericht op dit weblog te laten verwijderen. Het bericht staat hier nu opnieuw per 12 december 2013. Aan het origineel werd later nog een “ingekomen” bericht toegevoegd onder de naam Tijl Uilenspiegel. Het bevatte… Lees verder Nogmaals de nuance van Peter Anshof

Een donkere huidskleur

Sinds vandaag weet ik het. Ik ben een racist. Zwarten, zwartharigen hadden mijn voorkeur. Dat mag je niet zeggen, de bijbehorende gevoelens moet je onderdrukken. Mijn jeugdliefdes waren zonder uitzondering zwart met vaak een mooi getinte huidskleur,. Ze kwamen uit Indonesië, Curaçao. Nog heb ik dat, alhoewel in de loop der jaren ook roodharigen, zeker… Lees verder Een donkere huidskleur

De bronnen van de nieuwe journalistiek

Elke dag weer leer je bij op Twitter. Je hoeft er niet voor in actie te komen, het rolt gewoon aan je voorbij. Reeksen tweets met informatie waar je anders nooit gehoord van zou hebben. Informatie over je persoon is de meest boeiende. Een narcist* zou er zelfs onder kunnen bezwijken. Gelukkig heeft Tibaert daar… Lees verder De bronnen van de nieuwe journalistiek

Nogmaals: Een gaaf mens

Zoals het past in een maatschappij waarin de maakbare mens voorop staat, de gezondheidscultus tot het enige ware geloof is uitgegroeid, dient iedereen, maar dan ook werkelijk iedereen tegen een meetlat gehouden te worden, hoe ondeugdelijk die meetlat overwegend van eigen makelij ook is. Zo stellen we ons in staat om over mensen oordelen te… Lees verder Nogmaals: Een gaaf mens

Grijp mij in mijn kruis, grijp ik terug…

Zegt Peter, iemand die zich journalist waant, hij is de enige niet. Hij zet zich in voor het leven van Grote Geert. Het moet hem droef stemmen dat zelfs De Telegraaf hem desondanks tot crimineel bestempelt en zegt dan ook zeer terecht dat dit muisje, meer is het niet, nog een forse staart gaat krijgen. … Lees verder Grijp mij in mijn kruis, grijp ik terug…

Terreur

DRIE JAAR LATER, EEN WOORD VOORAF   Tot haar laatste snik zou ze strijden voor rechtvaardigheid, zei de persoon, die mijn weblogs deed verdwijnen en in het vervolg daarvan een blog lanceerde met als doel zelfrechtvaardiging onderwijl de benadeelde wegzetten als bedrieger, leugenaar, iemand behept met trauma’s en weet ik veel. Het valt allemaal na… Lees verder Terreur

De nuance, vervolg…

Het wie is wie kan eindigen in een macaber spel. Een eeuw geleden bleek dat al in de film waarvan hier een poster afgebeeld is. Als iemand erop uit is een Verwirrspiel te spelen dan heeft hij of zij bijna alle troeven in eigen hand is de moraal van deze legendarische film. We kennen het… Lees verder De nuance, vervolg…

Schoften blijven schoften

De smaad en laster karavaan trekt verder. Die m.b.t. Demmink duurde, voor zover ik het zag, al enkele weken. Kijk nou eens even zei Sjaakie dan tegen me. Geduldig legde ik uit waarom ik tegen dit soort acties was. Ik verwees haar naar Bres en z’n liefde voor lekkere meiden. Nee, ze nam geen kennis… Lees verder Schoften blijven schoften

Lachen werkt bevrijdend

Prachtig, je zit er meteen middenin. De eerste maten van Mozarts pianoconcert in C, en Do majeur, KV 467. Een beetje straf, militaristisch zelfs. Diverse interpretaties worden nu, terwijl ik dit schrijf, besproken in Le jardin des critiques. Wonderlijk die enorme verschillen en toch is het ’t zelfde werk dat uitgevoerd wordt. En wij als… Lees verder Lachen werkt bevrijdend