 |
| Near death experiment © Etienne Cabran |
Het woord is aan Huib Riethof
Twee kleine kanttekeningen wel. Ik zou hem op 16 augustus 2013 een stuk hebben gestuurd uit december 2010. Mag ik stellen dat die man niet goed wijs is? Immers ik heb hem nog nooit iets toegestuurd, zoals ik hem ook nog nooit gebeld heb en gestalkt via fake accounts. Toch blijft hij dat halsstarrig volhouden en beweert over bewijs te beschikken. Mijn conclusie, die man deugt niet of is rijp voor psychische behandeling. De kop van het eerste stukje wijst nadrukkelijk in de tweede richting. Triest die man, zeer triest…
Ook de tweede kanttekening slaat op data, de man is immers historicus. Zijn stuk is gedateerd augustus 2013. In november 2012 begon hij leugens over Tibaert te verspreiden, die liet ik zien. Het eerste bericht hierover van 17 november staat hier. Afgezien van het feit dat hij de zaak volledig op zijn kop zet, is dat precies 9 maanden eerder en niet ruim twee jaar.
18 augustus 2013
Ik haal de historie in – Niet Omgekeerd! Scaf (Tibaert) & co
Sinds ruim twee jaar word ik op internet (twitter, facebook, e.a.) achtervolgd (harrassed) door Alphonse Scaf, technisch tekenaar uit Maastricht. Ooit dacht ik dat deze generatiegenoot mijn gedachtengoed grotendeels deelde en ik was blij met zijn bijdragen op de Blog Krapuul.nl.
Ik heb me erg vergist. Scaf is iemand met een psychisch probleem, waarschijnlijk een soort narcissisme en hij bleek een rücksichtsloser “basher” van iedereen die hem niet bevalt.
Ik ben altijd nieuwsgierig gebleven naar wat feministes, vrouwenactivistes en slachtoffers van onderdrukking te zeggen hebben. Jacqueline, vriendin van mij, gaat 100 procent voor slachtoffertjes van pedofilie. Ze vergist zich misschien enkele keren in wie aan te vallen. Maar Jacqueline is authentiek. Ik laat haar niet vallen. Ze vecht ook voor mijn (klein)kinderen!
Dit soort van redeneringen begrijpt Scaf dus helemaal niet. Hij denkt dat hijzelf wordt aangevallen.
Dus schrijft hij in december 2010 in een blog die hij mij eergisteren zond:
Het slot speelt dezer dagen. De kwestie Sjaakie. Daar is het laatste woord nog niet over gesproken, want hoe kan het zijn dat iemand met de volgende biografie: “an Amsterdam-born historian, who took part in most highlights of the Sixties as a student leader. He was an Amsterdam city councillor and alderman in the seventies, set up an urban emancipation programme for the Dutch Government during the eighties and inserted it into a new European Network. Now an independent consultant on regeneration of urban neighbourhoods in Europe, based in Brussels, Belgium. After retirement active as a Blogger. Follows and analyses far-right and fascist trends in Europe”, zo de mist in gaat als hij de afgelopen weken op Twitter?
De biografie klopt aardig, al zeg ik het zelf.
Wij, emancipatiewerkers, we werken met mensen als Jacqueline. Gemotiveerd. Op zoek naar themas om de mensen om zich heen te motiveren. Natuurlijk, ze zijn niet zonder fouten. Ze kunnen gemakkelijk worden verleid door populisten. Dus is het des te belangrijker, om de energie van mensen als Jacqueline te richten op wat werkelijk helpt om mensen te bevrijden en in te schakelen voor de emancipatie van het geheel van gemeenschappen.
Dus als Jacqueline zich -TERECHT- keert tegen misbruik van kinderen in de RK kerk, in andere centra, dan steun ik haar. Niet met woorden, maar 100%.
Het toeval (?) wil, dat Scaf bevriend is met hotemetoten uit de pedofilie-wereld. Ik geloof best dat kinderliefhebbers die zich inhouden bescherming verdienen. Vanaf 18 jaar moet alles kunnen. Maar ik heb de hele vreselijke Dutroux-geschiedenis beleefd en ik wil dat onze meisjes zich kunnen ontplooien, zoeken wat goed is en niet worden belaagd door geperverteerden.
Scaf, geloof me, is geen pedofiel. Maar hij denkt dat wie zich verzet tegen de pedofiele wereld ook een reactionnair is.
Dus vindt Alfonse Scaf het volgende:
Inmiddels ben ik er toe overgegaan hem een klootzak te noemen overeenkomstig de nuttige klerk volgens Julien Benda’s “La trahison des clercs”.
“Hem”, dat ben ik dus.
Het verraad der klerken heb ik aangeklaagd en in zijn kontekst geplaatst in xxx (blog)
Maar Scaf begrijpt niet dat je de gevoelens van mensen in achterstandswijken moet begrijpen, voordat je aan de slag gaat:
We zullen zien. Als opmaat ga ik nu aan de slag met het portret dat Jacqueline Wouters van me schetst op haar weblog. Nadrukkelijk niet om al die stupiditeiten te weerleggen, meer om te tonen hoe iemand met volslagen kronkelredeneringen zoveel steun kan ondervinden, niet in de laatste plaats van een intellectueel, want zo mogen we Huib Riethof toch wel noemen?
Als de technisch tekenaar genaamd Alphonse Scaf iets heeft begrepen van het lijden van mensen zonder middelen, zou hij kunnen helpen om in Maastricht woningen voor hen te reserveren.
Ik ben in afwachting van zijn initiatieven….
Posted by Huib Riethof at 18.8.13 0 commentaren
20 augustus 2013
Het Verraad der Klerken (Julien Benda) niet begrepen #Tibaert
Labels: 2013, autobio, Benda, Nederland, Scaf
Voorlopig het laatste tekstje dat ik aan de idioot Fons Scaf wijd. Hij zegt:
Inmiddels ben ik er toe overgegaan hem (dat ben ik) een klootzak te noemen overeenkomstig de nuttige klerk volgens Julien Benda’s “La trahison des clercs”. We zullen zien.
We zullen zien dat Scaf niks niemendal begrepen heeft van de stellingen van Julien Benda.
Benda verbiedt aan elke intellectueel om zich te engageren met een politiek doel. Benda heeft natuurlijk gelijk als hij refereert aan de slaafse onderwerping van Sartriaanse intellectuelen aan Stalin. Maar er zijn ook plenty intellectuelen die dat niet doen. Ik denk en ik hoop dat ik behoor tot de laatste categorie. Uiteindelijk behoorde Sartre daar ook toe, al maakte hij tenslotte keuzes die ik niet volg.
Ik vind me beter terug in de overwegingen van de helaas te vroeg gestorven Albert Camus. Ik hoop ooit nog diens twijfels een beetje te kunnen omzetten in hoop.
Maar Scaf is vastbesloten om alles te mengen en om te buigen naar wat hij vindt dat moet.
Als opmaat ga ik nu aan de slag met het portret dat Jacqueline Wouters van me schetst op haar weblog. Nadrukkelijk niet om al die stupiditeiten te weerleggen, meer om te tonen hoe iemand met volslagen kronkelredeneringen zoveel steun kan ondervinden, niet in de laatste plaats van een intellectueel, want zo mogen we Huib Riethof toch wel noemen?
Beste Scaf. Een intellectueel is ook een mens. Ik begrijp Jacqueline W. Jij niet. Jammer voor jou. Laat het zitten en bestrijd samen met mij de onzin van de PVV-ers. OK?
Posted by Huib Riethof at 20.8.13 0 commentaren
December 2016
Nu op de vooravond van het Kerstfeest lees ik die waanzin, door en door vals en rechtstreeks in aanmerking komend voor strafvervolging, weer terug, terwijl m’n vrouw heerlijk aan het kijken en vooral aan het luisteren is naar een prachtige uitvoering van La Traviata, onlangs uitgezonden door de Franse TV. Twee werelden die niet te combineren vallen, eentje van doelbewuste haat onder het mom van goed doen, in wezen niet anders dan Wilders cs, de ander eentje van liefde, van warmte, van schoonheid. Hoe is het toch mogelijk dat mensen zo diep zinken, terwijl ze er prat op gaan verheven te zijn boven populisten en fascisten van het meest minne soort? Ik heb er geen woorden voor en wil ook verder mijn avond niet bederven.