Bij de NRC doen ze hun uiterste best om dit te verwezenlijken. Beter zou zijn als ze werkelijk journalistiek bedreven en de aantijgingen weerlegden met feiten. Nu verlagen ze zich domweg tot het spel zoals De Telegraaf graag ziet dat het gespeeld wordt. Het lijkt er sterk op dat alle krachten vereend moeten worden om een nieuwe heiland in bescherming te nemen. Is er de politiek mee gediend, de democratie? Waar blijft de waakhond functie van de pers? Neem nou de column van Frits Abrahams: Sigrid Kaag moet kapot. Hij besluit:
Een omroep, de VPRO in dit geval, wil drie jaar lang een minister volgen. Iedere journalist weet dat dit alleen mogelijk is als de betrokken politicus vooraf inzage krijgt in het eindresultaat. Veranderingen moeten in zo’n geval bespreekbaar zijn. Er ontstaat een spel van geven en nemen. Een behendige journalist doet bescheiden concessies, maar laat de hoofdzaken onaangetast.
Zo heeft ook de VPRO geopereerd. Uit niets blijkt dat Kaag en haar omgeving deze documentaire fundamenteel naar hun hand hebben gezet. Hooguit hadden ze wat terughoudender kunnen zijn in hun suggesties voor veranderingen, en had de VPRO die krachtiger kunnen afwijzen – maar daarmee is alles gezegd.
Kaag hoeft nog niet kapot, ook al denken ze daar bij De Telegraaf, GeenStijl en uiteraard de PVV anders over. En laat Halsema ook nog maar even blijven.
Nu volg ik de Nederlandse omroep niet en dergelijke affaires laten me volstrekt koud. Maar wat wil de man ons wijsmaken? Veel en dat is hoogst kwalijk. Twee tegenvoorbeelden die ik wel ken. Macron werd in Frankrijk 200 dagen lang voorafgaande aan de presidentsverkiezingen gevolgd door de commerciële zender TF1 onder de voorwaarde dat alles gefilmd mocht worden.
Geen censuur, geen manipulatie vond plaats. Arte mocht de gehele onderhandelingen over het Brexit tussen het UK en Brussel volgen vanuit het perspectief van Guy Verhofstadt. Hetzelfde verhaal als bij Macron op een paar kleine voorvallen na, die voor de kijker duidelijk waren. We zien in die documentaire Rutte op een hoogst vermakelijke wijze verklikker spelen.
Hooguit hadden ze wat terughoudender moeten zijn zegt Abrahams ongegeneerd. Wat is Nederland een smoezelig land. Zo ongeveer alles verdwijnt in doofpotten, geen wonder dat fake-news hier zo’n geweldige bloei kent als logisch gevolg van de aard en het functioneren van de gevestigde media. Als tip, de ontluisterende documentaire “op onze kosten” van Femke Halsema en Hassnae Bouazza over moslimvrouwen. En ja, ik weet het, in dit land mag elke stukjesschrijver zich journalist noemen, afgestudeerden noemen zich communicatie-wetenschapper en worden voorlichter bij de overheid of het bedrijfsleven. En zo blijft alles onder controle en wordt het volk dom gehouden.
Over Kaag: WAAR WORDT OVER GEZWEGEN? Achteraf gezien was dat waarschijnlijk de opmaat tot het populair maken van deze vrouw.