Je hebt het weer gevat gezegd, een grijns, een knipoog, op geen enkele wijze ga je op de materie in en bovenal je schoffelt alles weg wat boven het maaiveld uitsteekt. Dat is het kunstje dat je moet flikken op Twitter, dag in, dag uit. Voor een aantal stervelingen blijkt dit een levensvervulling te zijn, meer nog, ze voelen zich zielsgelukkig bij alle aandacht en aanhankelijkheid die ze genieten. In de kroeg zouden ze na korte tijd verwenst worden om hun grootspraak en flauwe grappen, zo niet op Twitter. De eenzamen onder hen worden gehoord, denken ze. Moet je ze in die waan laten?
De zinloosheid van een dergelijk bestaan kan dankzij de vluchtigheid van het medium niet beter in beeld gebracht worden dan door een paar screenshots.
En eentje van 10 jaar geleden, toen ie nog Arend-Jan heette… Verder hoef je van die vent niets te weten.
Hij hanteert ook een weblog en wat lees je daar, ook 10 jaar geleden?
Een letterknecht van Wilders, de best denkbare. Wilders, daar sta ik boven, maar…
Via dergelijke figuren werd het fascistisch gif toegediend aan de ongeletterden en de armen aan geest. Het heeft hen een gevoel van autoriteit gegeven en voelen zich onaantastbaar. Helaas, ze zijn slechts een klik verwijderd van de volslagen anonimiteit en vergetelheid, want nooit hebben ze iemand wat te bieden gehad.