Als je van een afstand toekijkt hoe bepaalde politici geadoreerd worden slaat je de schrik om het hart. Het is dat de meeste mensen niet voor geweld zijn, geen kwaad in de zin hebben, maar slechts aangepast aan de regels door het leven wensen te gaan. De zwijgende meerderheid, die praktisch onder elke omstandigheid de kant van de machtigen zal kiezen vanwege de eigen machteloosheid.
Raak niet aan Halsema of Kaag is dezer dagen het parool. Vrouwen, die bewierookt worden door mannen, ook een vorm van misogynie, maar dan als keerzijde van de medaille. De keren dat ik werd geconfronteerd met Halsema was het steeds mis en maakte ze de verkeerde keuzes. Steeds kwam ze ermee weg. Met Kaag deelt ze de begaafdheid om zich als moreel hoogstaand te afficheren. Kijk je nader blijkt het een holle façade te zijn, deze vrouwen dekken uiteindelijk alles wat fundamenteel mis is in de maatschappij.
Een illustratie. Dergelijke berichten zijn significant…
Halsema, de vrouw die halsoverkop opstapte uit de politiek en haar opvolgster opzadelde met een ondankbare taak. Enkele jaren later weet ze op hoogst democratische wijze burgemeester van Amsterdam te worden. Elke rechtgeaarde vrijheidslievende burger moet dit toch een gruwel zijn?