Fascisten weten het steeds zeker, de ander is gek. Zo beeldde Dirk Hartman, bekend pedofielenjager en geestelijk vader van Henk Bres, mij ooit eens af in een dwangbuis. De fascistenbemde van Krapuul gniffelde, want let wel, het noemt zich links en anarchistisch, het woord solidariteit komt in hun woordenboek niet voor. Wel vele begrippen die ontleend zouden kunnen zijn aan Mein Kampf en dergelijke meesterwerken.
Zo ook vandaag weer een socioloog en jurist die werkt volgens zijn sociaal-democratische beginselen.
Grappen maken over de rug van weerloze, gehandicapte mensen, wier leven uitzichtloos lijkt, van wie we het lijden niet kunnen bevatten, is wel het grofste wat je je in een politiek debat kunt permitteren. Wilders, die al jaren als een grijs gedraaide plaat knettergek roept, domweg omdat hij op geen enkel gebied valide argumenten weet in te brengen, laat men er steeds mee wegkomen.
Bij mij komt onverlaat Horn er niet mee weg. De reden is nog niet eens strikt persoonlijk, maar ik wil mijn naasten niet opzadelen met schunnige uitspraken over mijn persoon op internet, die deze man, politiek onbenul van de eerste orde gelijk Wilders, zich denkt te kunnen permitteren.
Dit soort smeerlapperij reproduceer ik als tegengif, omdat, zoals boven al gesteld, vorm en inhoud zich bij fascisten nooit dekken. Horn geeft, voor wat dat betreft, zich dagelijks bloot en toont daarmee aan een geestelijk tekort te lijden.
Ondertussen wacht ik af wat het OM tegen deze man denkt te ondernemen, terwijl Horn alvast hier kennis kan vergaren over het Korsakov syndroom, bevel en beul. Beetje inzicht in de eigen persoonlijkheidsstructuur kan geen kwaad, zeker als ze van geletterde vrouwen komt is mijn ervaring.