Hoe kan het zijn dat iemand die voortdurend onfrisse spelletjes speelt niet op de vingers getikt wordt en gepareerd wordt? We hebben het gezien bij Wilders tien, twaalf jaar geleden en wat de gevolgen waren door het na te laten. Hij voelt zich inmiddels, en in wezen is dat zo, haast onaantastbaar.
Voortdurend wordt dat spel van Wilders nagespeeld op social-media. “Ik ben de waarheid, het licht en het leven”, volg mij. Weerspreek me niet of je wordt verbannen. Ik bepaal de agenda, daarover moet het gaan, al het overige is niet relevant.
Wie is zo dom, zo bijziend om zich een dergelijke opstelling te laten welgevallen? De volgelingen van Horn, de zelfbenoemde fascisme-deskundige in ieder geval wel. Hij levert groteske vergelijkingen met het verleden, zich baserend op gelezen boeken. Hij verspert zodoende voor zijn gelovige aanhang de weg naar werkelijk inzicht in de materie.
De sociaal-democratie staat weer in de belangstelling, al was het maar vanwege een gewenste fusie met de Groenen. Horn laat niet na te melden dat hij zijn politieke opvattingen ontleent aan deze stroming. Te melden over deze recente ontwikkeling heeft hij helemaal niets. Dat past binnen zijn gewoonte om zich te verschuilen achter in zijn ogen autoriteiten en die hebben zich kennelijk voor hem nog niet gemeld.
Een mooie opsteker toch om mee aan de slag te gaan als partijgenoot van Lilianne Ploumen, zou je zo denken. Zelf ideeën ontvouwen, economisch, sociaal, cultureel. Dat is democratie, maar dat is teveel gevraagd voor de man, ooit lid van de Tweede Kamer voor de PvdA. Je zou op zijn minst hebben mogen verwachten dat hij reageerde op de epistels van Timmermans in de NRC en Plasterk, ik dacht in De Telegraaf.
Wel meldt Horn:
En veel meer, zonder er inhoudelijk op in te gaan. Ik zal het u besparen, maar de schunnigheid ligt er dik bovenop. Passend voor hem is wel dat hij via een RT De Quay memoreert, niet alleen in mijn ogen een collaborateur, zonder enig commentaar. Werkelijk die man is een ramp voor degene die denkt bij hem wat kennis te kunnen vergaren over fascisme. Geen enkele twijfel laat hij toe en dan is het einde van een democratische samenleving snel in zicht.