Als een van de weinigen heeft Dr. Jo Horn te Amsterdam begrepen dat je het simpel moet houden en dat je alles tot in den treuren moet herhalen. Dan pas krijgen je woorden de kracht die ze verdienen. Wilders, de man van “islam=fascisme” ging hem voor. Horn doet het door een bestand met tweets aan te leggen die hij op gepaste tijd weer tevoorschijn haalt, zo wordt tevens het geheugen van zijn aanhang opgefrist.
Vele lijstjes heeft hij inmiddels het licht laten zien, waarvan eentje met vergelijkend warenonderzoek nu wederom getoond wordt. Ik zie deze voor het eerst. Aangezien Horn kan vertrouwen op de wetenschap dat zijn lezers dankzij hem exact weten wat fascisme inhoudt hoeft hij daar niet meer op terug te komen. Ze begrijpen ongetwijfeld ook wat die door hem zo aangeduide “basiskenmerken” behelzen.
Voor mensen die hun geestelijke vermogens nog niet bij Horn hebben ingeleverd doemen vele vragen op, vragen die Horn gelet op zijn verworven kennis beslist niet kan en dus ook niet zal beantwoorden. Wat is het doel van fascisme of anders gesteld, waar wordt naar gestreefd?
Met de regelrechte quatsch die Horn z’n lezers voorschotelt komen we niet verder. De fascistische stromingen in de dertiger jaren, zowel in Italië als in Duitsland waren zeer vooruitstrevend en optimaal werd geprofiteerd van de industriële ontwikkeling en de stand van wetenschap. Omgekeerd profiteerde de kapitalistische economie enorm door de heldere en korte lijnen tot de politieke macht en de door haar verstrekte opdrachten, niet alleen op militair gebied. Ook de opgelegde arbeidsvrede was voor de bloei van de economie een geschenk. Het fascistisch voorbeeld werd vooral in sociaal-democratisch hoek omhelsd. In de USA ging het de New Deal heten.
In onze o zo verlichte tijd hoeven we niet meer onder de knoet gehouden te worden om samen een harmonische orde te vormen, daarvoor zijn nu camera’s en internet beschikbaar. In wezen is met een druk op de knop totale controle over de bevolking te verwezenlijken.
Over elke persoon zijn honderduizenden data opgeslagen waaruit profielen gedestilleerd worden en waarin handel gedreven wordt waarmee miljarden dollars en euro’s gemoeid zijn. Data Brokers krijgen de beschikking over onze intiemste personalia, die over onze gezondheid bijvoorbeeld, en deze komen via hun bij verzekeringsmaatschappijen en de farma-industrie terecht.
En wat doet de politiek? Die laat het gebeuren. Waarom? Gechargeerd kunnen we zeggen dat staten verworden zijn tot naamloze vennootschappen in dienst van Big Business. Daar wordt de richting aangegeven waarheen we te marcheren hebben met bijpassend amusement. Toerisme en zo. Laten we het fascisme 2.0 noemen met zetbaasjes over en weer.
Strikt genomen zijn de marges tussen wat democratie heet te zijn en fascisme nog nauwelijks waarneembaar. Dat is wellicht het meest schrikbarende aan de stand van zaken. Ze lijkt ook niet meer omkeerbaar.
Ondertussen blijft Horn zijn lezers confronteren met jodensterren, gaskamers en nazi-figuren. Als je zo weinig lering trekt uit de geschiedenis als hij, misken je het heden en ben je een collaborateur in de juiste betekenis van het woord aan een ontwikkeling die slechts kan leiden tot massavernietiging. Dat proces begon al in 1945. Iedereen kan het weten en die het ontkent bij volle verstand handelt misdadig, handelt fascistisch als Horn.
Ach ja, dat vergelijkende warenonderzoek. We leven immers in een consumptiewereld en wederom zeer democratisch beschikken we over een consumentenbond. Ooit deden ze warenonderzoek waarbij “klassieke muziek” centraal stond. De Derde van Beethoven werd aan vergelijkend onderzoek onderworpen, gekeken werd naar de optimale kwaliteit-prijs verhouding. De kwaliteit van de LP’s werd beoordeeld aan de hand van technische gegevens: of het gat precies in het midden zat, het aanloopbandje breed genoeg was, de plaat vlak was en zonder putjes geperst. Ook op de verpakking, de hoes werd gelet. De uitslag weet ik niet meer.
Precies als bij die LP’s gaat Horn te werk, met geen enkele notie over vorm en inhoud.