Vooraf. Waarom steeds teruggrijpen op het interbellum, met de Russische revolutie, het fascisme en nazisme, het expanderende kapitalisme, de jacht op olie? De periode waarin techniek, film, theater, beeldende kunst, stedenbouw, architectuur tot grote bloei kwamen? Doen we dat niet zijn het (neo-)kolonialisme, de globalisatie en plundering van de planeet niet te bevatten. Hoe het tot massaslachtingen kon komen en zelfs tot het uitroeien van hele volkeren onverklaarbaar.
Al deze zaken zijn niet los te zien van elkaar en vormen tezamen de bakermat voor de huidige consumptiemaatschappij. Het proces waaruit deze voortkwam ontstond aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog en gaat onverminderd verder. De ideologisch bovenbouw wordt gratis meegeleverd, eigen volk eerst, vrijheid, democratie voorzien van de bijbehorende propaganda, wel wetende dat het zijn het denken bepaald.
We leven sinds de massaconsumptie tot alles bepalende factor voor de samenleving werd in een collectief georganiseerd isolement. We zijn verdoemd ons daarin te schikken of uitgestoten te worden, ons zelf te vernietigen. Leven en verkeren zijn achterhaald. Om in deze samenleving nog ergens terecht te komen en te functioneren zijn we volledig afhankelijk gemaakt van protheses voor onze zintuigen en ledematen.
Om de voorwaarden voor de zich zo ontwikkelde geatomiseerde maatschappij in stand te houden, is een orde vereist die geaccepteerd wordt en die voortbouwt op het gelijkheidsbeginsel dat prima bleek samen te gaan met een standen en klassenmaatschappij. Bezit is de heilige Graal. Leiding moet gegeven worden om belangen, rechten en plichten veilig te stellen is de onverwoestbare overtuiging en deze wordt uitbesteed via verkiezingen.
Zelfs de idee van een werkelijk egalitaire en democratische samenleving onder andere economische randvoorwaarden mag niet geduld worden. Ze zou bestaande machts- en bezitsvormen kunnen uithollen en doen verdwijnen. Kortom revolutie moet voorkomen worden. Dit is de kern van wat fascisme ging heten in het Italië van Mussolini en via alle mogelijke varianten sindsdien politieke machthebbers in haar ban houdt.
Ontken je de aard van fascisme, koppel je haar nadrukkelijk los van de (kapitalistische) economie en gevestigde staatsstructuren dan hou je je bezig met randverschijnselen en uitwassen. Dan besef je niet dat wat fascisme is gaan heten stoelt op een eeuwenlang verinnerlijkte opvatting over orde en macht. Dan blijf je in de pas lopen terwijl de wereld in de fik staat, gemoord en geplunderd wordt in onze naam, miljoenen mensen op de vlucht zijn en anderen sterven van de honger. Daar zwijg je dan over, dat gaat je niet aan, simpelweg omdat je geïndoctrineerd bent met het gif dat levensverachtend is.
Onze orde, ons recht, die gaan boven alles. Dat is fascisme in zijn puurste vorm, daar zijn in de rijke, welvarende regio’s geen dictators meer voor nodig. Slechts aan de verdeelsleutel wordt hier en daar nog wat gemorreld, wel wetend dat bezit diefstal is. Een onkreukbare fascist weet wat hem in deze omstandigheden te doen staat.
Elimineren van de slechte elementen dat is de basisvoorwaarde waaronder de orde gehandhaafd wordt. Sluit ze op, stuur ze weg, ze zijn het leven niet waard is het eerste gebod dat van fascisten uitgaat. Zij wensen de voorwaarden om samen te leven te bepalen. De legitimatie hiervoor ontlenen ze aan de wandaden begaan in het verleden, waarvan ze de oorzaken wensen te negeren.