Hoe bestrijd je (waan-)ideeën die ons in het verderf storten? Verdwijnen verachtelijke opvattingen door het vernietigen van mensen die ze ventileren? Ontkennen we, verdringen we dergelijke opvattingen bij onszelf? M.a.w., hoe komen we tot meer verdraagzaamheid, oprechte tolerantie, begrip voor elkaar? Op de eerste plaats wel door elkaar niet uit te sluiten, het gesprek aan te gaan. Dat is al moeilijk genoeg en vereist van iedereen de gave tot luisteren, drogredenen, ook bij jezelf, leren onderkennen. Het zal moeizaam zijn is ook mijn ervaring. Aan jezelf twijfelen, geen mooi weer spelen, niet het braafste jongetje van de klas uithangen.
Mensen die niet bereid zijn in de geest van Voltaire en Rosa Luxemburg te handelen zijn voor een vrije en democratische samenleving verloren. Uiteindelijk zullen ze handelen als fascisten. Waartoe dat leidt weten we.
Vervolgens kwamen deze reacties. Deze meneer schijnt mij te kennen. Ter informatie…
Wederom blijkt hoe stompzinnig en gevaarlijk de werking is van Twitter. Als je dat niet beseft leven we binnen de kortste keren in een hel: “Wat een rat. Klaag hem aan.”
Wel nog een tip voor meneer Meyer, hij leeft immers in Berlijn, zegt ie. Neem eens contact op met Klaus Wagenbach of met Wolfgang Fritz Haug. Die kunnen je misschien verder helpen om je te verlossen van je waanideeën…