Daar houden fascisten niet van als het henzelf betreft. Hun verleden blijft in nevelen gehuld, hun bijdragen aan het (politieke) debat komen we niet te weten, hun publicaties schijnen in een safe opgeborgen te zijn.
Wordt het niet de hoogste tijd een salonfascist de maat te nemen aan de hand van zijn studies en publicaties en tevens zijn werkzaamheden nader in ogenschouw te nemen?
Wanneer kun je met moreel gezag ergens over praten? Als je kunt aantonen dat je geen windvaan was en niet bang om tegen de stroom in te roeien.