Karl Jaspers, La bomba atomica e il destino dell’uomo, 1960
Werkelijk met verbijstering las ik dit stukje in de NRC. In welke wereld leeft deze vrouw? En ze spreekt zich in bijna elke regel tegen. Wat beoogt ze?
Trefzeker als altijd beweert de salonfascist vervolgens, maar die man lijkt me van alle goede geesten verlaten…
Een citaat slechts. Tussen haakjes, Caroline houdt zo te zien een kaartenbak bij met uitspraken waarmee ze haar stukjes aaneenrijgt.
Al 22 jaar praat Europa met Poetin zonder te beseffen hoe funest het is dat we amper een stok achter de deur hebben. We weten wat Poetin drijft. Na hun eerste ontmoeting, in 2000, noteerde de Amerikaanse oud-minister van Buitenlandse Zaken Madeleine Albright: „Hij vindt het pijnlijk wat er met zijn land is gebeurd en is vastbesloten om de grandeur te herstellen.” Vergeleken bij de emotionele drinkebroer Jeltsin vond ze Poetin „bijna zo koelbloedig als een reptiel”.
Madeleine Albright… die dame kennen we toch ergens van? Juist…
Kortom, een menslievende dame ten tijde van een graag sigaren rokende president. Een liefhebberij die deze waarschijnlijk had overgenomen van zijn grote voorbeeld, de Havanna’s rokende Kennedy, embargo of niet.
Weet u wat, ik geef u wat zinnige info door i.p.v. al die kletspraat die slechts een doel heeft, een overbekend, een vredelievend. Het betreft een documentaire die op Arte te zien viel. Misschien wil Caroline daar gefundeerd commentaar op leveren, dan kan het nog interessant worden voor de lezers en kijkers.
Nach 20 Jahren an der Macht setzt Wladimir Putin mit Russlands Comeback auf der großen Bühne der Weltpolitik seine geopolitische Strategie um. Bereits 2007 hatte er sein Vorhaben angekündigt – und dennoch scheint es die westlichen Regierungen völlig unvorbereitet zu treffen. Was steckt hinter dieser Neuauflage des Kalten Krieges?
Ter afronding nog een toepasselijke tweet…
