Edvard Munch: Two Reclining Female Nudes,1913–1914
Kun je iemand nog recht in de ogen kijken als je een loopje neemt met de feiten, selectief te werk gaat en constant insinueert? Als je op deze wijze benadert wordt is de meest effectieve methode m.i. laten zien wat ze over je te melden hebben en hoe een en ander onderbouwd wordt.
Gaat een jurist over op dergelijke malafide praktijken om zichzelf tot opperrechter uit te roepen, beweegt hij zich daarbij op politiek terrein en beschouwt hij zich tot ijkpunt over fascisme, dan wordt het bloedlink, dan speelt hij met vuur.
Je kunt je vervolgens afvragen waarom doet hij dat, maar dat is voer voor psychologen, daar doe ik niet aan mee. Aangezien ik mijn eigen persoon heb ingezet als toetssteen om te laten zien wat fascisme vermag en de jurist in kwestie over mij wenst te oordelen op grove fascistische wijze, vind ik op zijn minst dat een waarschuwing op zijn plaats is naar de mensen die aan hem geloof hechten. Dat wenst hij, geheel in fascistische geest te voorkomen. Hij gebruikt daarbij middelen een jurist onwaardig.
Ik zei het al, de man speelt met vuur, ook nog op een andere wijze, mocht het tot een rechtszaak komen. Dit is geen dreigement, voor alle duidelijkheid, maar een welgemeende waarschuwing.
Voor wie het nog niet begrepen heeft, ik blijf fascistische praktijken aan de kaak stellen als ik ze met feiten kan onderbouwen i.t.t. de bedoelde jurist. Ik noem hem om redenen, die ik al veelvuldig heb aangetoond, een salonfascist.
Nog een vermakelijke noot tot slot. Een reproductie als bovenstaande duidt, overeenstemmend met een fascistische, kleinburgerlijke denkwijze, de hier aangehaalde salonfascist als porno.