Waarom een salonfascist volgen?

Voor mij zijn er een reeks antwoorden mogelijk. Op de eerste plaats, en die was en is doorslaggevend, de man in kwestie pretendeert een kenner van fascisme te zijn. Een chapiter uit de naoorlogse geschiedenis, dat in ons land graag onder het vloerkleed werd en wordt geveegd. 

Op internet kreeg ik voor het eerst met dit onderwerp te maken door discussies in het NRC forum. Het begrip fascisme werd als scheldwoord gezien, evenals het begrip kapitalisme overigens, begrippen die je niet diende te gebruiken. 

Jaren later ging Horn, de man waarover het hier handelt, me volgen op Twitter uitgerekend vanwege dit onderwerp. Hij liet me weten dat hij over het Italiaans fascisme had gepubliceerd en voornemens was dat geschrift verder uit te werken

Ondanks regelmatige navraag wenste hij niets te tonen van openbaar gepubliceerd materiaal van zijn hand, w.o. bijdragen aan Elseviers Weekblad, m.a.w. hij wenst zijn publicaties niet vrij te geven voor kritiek en debat. 

Hetgeen hij via Twitter presteert doet het ergste vrezen over zijn competenties m.b.t. tot het historisch proces, waarin fascisme een beslissende factor was, maar ook over zijn geopolitieke inzichten. Daarbij laat ik verder zijn standpunten t.o.v. de staatsmacht en wat hij meent te moeten verstaan onder democratie, voor zover ze te destilleren zijn uit zijn tweets, maar gemakshalve buiten beschouwing.

Mijn reflecties op zijn Twitter activiteiten beschouwt hij als inmenging in zijn aangelegenheden en noemt het stalken. Let wel, op uitingen gedaan in de openbare, virtuele ruimte. De man is n.b. jurist en socioloog. Kan het tragischer?

Wanneer je enige notie zou hebben over het wezen van fascisme zou je dit juist toejuichen, er dankbaar voor zijn en er inhoudelijk op reageren. Juist dat, het meest voor de hand liggende, heeft hij in al die jaren nog geen enkele maal gedaan. Wel maakte hij me veelvuldig uit voor volidioot, zelfs erger dan Baudet. Het tekent de man m.i. ten voeten uit.

 

Over de intenties van de man maak ik me geen illusies meer, maar besef wel dat zijn praktijken van een hoogst kwalijke soort zijn. Hij toont de arrogantie van een kleine geest die denkt te scoren met bijeengeschraapte weetjes. 

Ronduit beangstigend vind ik het hoe die man door niets en niemand gehinderd zijn weg kan vervolgen. En nee, het is niet “maar Twitter”. Van dat standpunt ben ik inmiddels afgestapt. Je ziet voor je ogen het fascistische proces, dat via internet gespeeld wordt, aan je ogen voorbij trekken, met als inzet iedereen het zwijgen op te leggen die niet in de pas loopt. Horn is er een meester in, de reden dat ik hem salonfascist wens te noemen en hem aandacht schenk.

 

 

Gerelateerde weblogs:


En verder…

 

Geef een reactie