Uitgaande van dit standpunt zou het de doodsteek betekenen voor ons economisch stelsel. Ga maar na, onze voedselproductie, transport, energievoorziening, verpakkingsindustrie, het gezondheidssysteem, kledingindustrie, als deze zouden moeten voldoen aan eisen die ons welzijn zouden moeten beschermen, dan konden ze beslist niet meer functioneren als ze gewoon zijn te doen.
Met dit in mijn achterhoofd heb ik steeds gekeken naar de mogelijke oorzaken van de pandemie en de maatregelen die genomen werden. De drastische maatregelen die China bij de uitbraak van het coronavirus nam wezen in twee richtingen: voorkomen van verdere verspreiding en totale controle over mens en maatschappij. Kan het een, beperking van het gevaar op mortaliteit, zonder het ander? Opvallend verder, de ooraken van de uitbraak stonden niet centraal, maar bleven in de marge en juist dit was het meest verontrustende, terwijl ze, en daar is geen discussie over mogelijk, nauw samenhangen met onze way of life. Verstedelijking met name, als gevolg van de heersende economie.
Nu, na twee jaar kunnen we constateren dat het tegengaan van het pandemie meer een exercitie was in het volgzaam kneden van de bevolking dan een begin van omdenken over de fataliteit van onze economische orde. Niet slechts een gemiste kans. Een ramp voor de toekomst.
Deze notitie dient als inleiding op een wel zeer vreemdsoortige documentaire. Een fascist, die verontrust is en op bezoek gaat bij personen, die een duidelijk en onderbouwd standpunt innemen. Zelf zet hij zich op een bijna bespottelijke wijze in beeld met het opdreunen van lesjes over de bezorgde burger, die het ook niet allemaal snapt. De geest van Wilders heeft z’n werk uitstekend verricht. Hij kan daardoor in de rol kruipen van iemand die stelt dat hij het niet vertrouwt en er dus sprake moet zijn van manipulatie en bedrog. Omdat aan te tonen zou hij systeemkritiek moeten bedrijven, dat laat hij als fascist na: de poppetjes deugen niet, ze bedriegen ons. En zo ondersteunt hij het systeem waaruit de ontstane ellende voortkomt.
Desalniettemin zijn de statements in dit propagandawerk van belang om er kennis van te nemen, tenminste in het eerste uur. Bij het presenteren van zijn vriendin ben ik afgehaakt, nog niet zozeer vanwege zijn stem…
De meest relevante bijdrage m.i. kwam van Mattias Desmet: “De angst voor het virus is gevaarlijker dan het virus zelf.” Een dispuut waardig om het fenomeen fascisme te verklaren (Elias Canetti). Zie: ‘Gideon, op zoek naar de waarheid’.
Een reactie mag hier niet onvermeld blijven, iemand die verwantschap voelt met een omgevallen boekenkast, een racist en fascist. Zijn analyses… Het staat er echt: De coming out van een fascist. Hij verklaart het zelf, daar hoeft geen woord aan toegevoegd te worden.
