Iemand die in het verleden ook mij heeft vertegenwoordigd in het parlement. Dom? Een fascist? Zo laat hij zich in ieder geval kennen.
Iemand die als populist te werk gaat weet precies wat aankomt bij een publiek dat hem vertrouwen heeft geschonken. Hij laat bij voortduring blijken hun leidsman te willen zijn, maar verzwijgt nadrukkelijk de oorzaken te benoemen waardoor we van de ene crisis in de andere terecht komen. Dom kun je hem dus niet noemen, wel zien als een intellectuele kleuter, die steeds moet teruggrijpen op kretologie. In zijn geval is het schrikbarend omdat hij op gelijke wijze tegen gekende fascisten en hun trawanten tewerk gaat, waarmee hij zich een aureool tracht te verschaffen van iemand die tot oordelen bevoegd is en handelt uit grote bezorgdheid voor de samenleving.
Niets is minder waar. Nergens blijkt bij hem dat hij enige kennis heeft verworven over ecologie en economie, om over geschiedenis maar helemaal te zwijgen, ook die over zijn eigen vakgebied.
Zijn “genese” van het Italiaans fascisme is slechts een treurigmakende opsomming van feitjes met veel, niet al te zeer van belang zijnd fotomateriaal. Daar kom ik nu achter dankzij m’n vrouw, die “zijn” boekje voor me meebracht, opgediept uit het magazijn van de Stadsbibliotheek.
Ach ja, voor hem ben ik een antisemiet, een volidioot die voortdurend onzin uitkraamt en mensen bedreigt. Daarmee denkt hij zich af te schermen om niet helemaal door het ijs te zakken. De gevolgen zijn voor diegenen die aan feiten en het zoeken naar waarheid hechten.
En dat armbandje? Dat wist ik ook niet. Persoonlijk vind ik het ongepast, smakeloos wellicht. Met je eigen leed en dat van je naasten loop je niet te koop, is mijn opvatting. Hijzelf is opgetogen over die tweet en plaatst ze na een poosje nog eens…
