Social media…
“We hebben een monster gecreëerd”… Wij? We laten het gebeuren en maken ons er nauwelijks druk over. We laten influencers hun gang gaan.
Roxane van Iperen
Zichzelf oppimpen om een mooier beeld van zichzelf te scheppen. Ook met woorden. Een blik op de zogenaamde bio’s is vaak al voldoende, om maar te zwijgen over CV’s die bij elkaar geknutseld worden op LinkedIn of Wikipedia.
Grote aantallen likes en volgers is het doel waarnaar gestreefd wordt, behagen en aardig gevonden willen worden. Het wonderlijke is dat dit puberale gedrag ook door volwassenen gedemonstreerd wordt, zelfs bejaarden lijken aan een derde jeugd begonnen te zijn. Op zich al lachwekkend genoeg maar het wordt zeer gênant als ze het denken te kunnen koppelen aan ingebeelde wijsheid en kennis.
Alles mag en kan praktisch genomen verkondigd worden, vrijheid van meningsuiting schijnt het hoogste gebod te zijn en daar wordt grof misbruik van gemaakt. Wat in een bepaald frame past wordt dankzij algoritmes gemultipliceerd, vergelijk het voor het gemak met de luister- en kijkcijfers die dienen om reclame-inkomsten te kunnen genereren. Weinig publieke belangstelling wordt afgestraft, kwantiteit gaat boven kwaliteit. Vroeg of laat komt dan de omslag, steeds meer van hetzelfde, een ideaal gegeven voor propagandisten. Bij social-media lijkt het zelfs het uitgangspunt te zijn.
Niemand schijnt zich te bekommeren over de last die op jongeren rust door hun erfenis op internet. Werkelijk alles kan over personen uitgeplozen worden en het gebeurt al volop, bijvoorbeeld bij sollicitaties. Hebben we dit gewild, hierom gevraagd? Nee.
Wie bepaalt momenteel hetgeen op internet plaatsvindt? Daar moet het debat over gaan. Laten we beginnen al die influencers hun handwerk te ontnemen, in het klein en in het groot, en de operators dwingen hun algoritmes vrij te geven, dan, pas dan ontstaat een mogelijkheid tot democratisch gebruik van internet.