Ze laten hem niet in de steek

Geplaatst in Twitter

Zijn dank is groot…

 
Geen woord heb ik teveel gezegd, sinds drie jaar gaat een zelfbenoemde kenner van fascisme af op wat crapuul over mij te melden heeft. Zij op hun beurt weten, het is nu of nooit. De bijl moet aan de wortels van de boom in de wetenschap dat nauwelijks iemand kennis wil en kan nemen van alles wat aan deze gebeurtenis vooraf ging. Pas als de boom geveld is mag de vlag uit. Meermaals zei ik het al, fascisten creëren hun eigen feiten en ze hebben lak aan de medemens als ze hem of haar niet kunnen gebruiken. Dan is vernietiging voor hen het streven. 
 
De fascistische fascisme-kenner RT met grote instemming hun berichten als zijnde bewijs voor zijn gelijk. Tibaert is een stalker en dient te verdwijnen. Zelfs het feit dat als dat al zou kunnen en waar zou zijn, is dat hij niet begrijpt dat hij dit inhoudelijk moet duidelijk maken met argumenten. Deze kun je beslist niet af doen in een simpele tweet, zelfs dat beseft hij niet. Het is ook bij hem de steeds wederkerende botte en stompzinnige kant van een fascist, wij-zij, zwart-wit, dichotomie als principe, die hij als leidraad gebruikt.
 
 

Trots laat iemand die aan een universiteit gedoceerd heeft dit zien. Als hij werkelijk zo bezorgd zou zijn over fascisme liet hij zijn achterban kennis nemen van wat ik te zeggen heb en wijzen op het vele materiaal, teksten, audio- en videoregistraties, die op mijn weblogs zijn terug te vinden. Mijn indruk, het gaat hem volledig boven de pet, hij vindt het maar idioot, hij snapt er geen bal van.

Het is beslist veel moeilijker steeds weer proberen valstrikken op te zetten om iemand ten val te brengen dan serieus samen te werken, elkaar kritisch te benaderen, vrank en vrij over alles te spreken zonder verborgen agenda. Simpelweg proberen democraat te zijn en dat voor te leven. Op een podest gaan staan, zie mij, is een houding die past bij autoritaire minkukels, kortom fascisten.

Een terugkerende constante, bij fascisten lijkt het zelfs regel, soort zoekt soort:
Een kornuit van Dijstelberge

 

Geef een reactie